Historia Szkoły

Początki szkoły sięgają lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Rok 1953 jest oficjalną datą rozpoczynającą jej działalność. Właśnie w roku 1953, podczas zebrania parafialnego, zdecydowano o utworzeniu polskiej szkoły. Inicjatorami tego zamierzenia byli: o. Franciszek Kosakiewicz, OMI, p. Jadwiga Karpowicz, p. Helena Sujkowska, p. Zofia Wawryniuk i p. Józef Stawecki. Początkowo (przez 9 lat) lekcje odbywały się w dolnej sali starej plebanii. Długoletnim kierownikiem szkoły był p. Józef Stawecki. Wkrótce potem podjęto starania wybudowania budynku szkolnego. Dzięki ofiarnemu poparciu wielu parafian zaplanowane dzieło ukończono w roku 1962. „Głos Polski” z roku 1963 podaje: „Dzięki patriotycznemu stanowisku Ojców Oblatów, dążności organizacji polonijnych do utrzymania kultury polskiej wśród młodego pokolenia i olbrzymiej ofiarności Polonii nad Pacyfikiem wybudowano w Vancouver piękną Szkołę Parafialną św. Kazimierza”.

Na zdjęciu widzimy moment poświęcenia nowo wybudowanej szkoły, poprzez uderzenie kamienia węgielnego wskazującego rok 1961, czyli rok rozpoczęcia budowy.

W roku 1963 przybyły do Vancouver Siostry Zmartwychwstanki - duszą i sercem oddane sprawie młodego pokolenia. Siostry prowadziły dzienną szkołę polską w latach 1963-1973. Dla tych dzieci, które nie uczęszczały do szkoły dziennej, utworzono szkołę sobotnią. Cytując znowu za Głosem Polskim: W dniu 14 września (sobota) 1963 roku o godz. 10-tej rano w Szkole św. Kazimierza 4255 Invernes St., Vancouver odbędzie się rejestracja i rozpoczęcie roku szkolnego Polskiej Szkoły Sobotniej. Wobec wzrastajcych problemów finansowych dzienna szkoła polska zakończyła działalność.

Po wyjeździe Sióstr Zmartwychwstanek (rok 1973) kontynuowano nauczanie języka polskiego w szkółce sobotniej. Szkoła była wtedy pod patronatem Kongresu Polonii Kanadyjskiej. Finansowego poparcia udzielało również Stowarzyszenie Polskich Kombatantów oraz Polskie Towarzystwo „Zgoda”.

W latach osiemdziesiątych do Vancouver napłynęła nowa fala emigrantów z Polski. W programie szkoły sobotniej nie było nauki religii, dlatego też rozpoczęto katechezę w niedzielę. Religii w tym czasie nauczały: Zofia Szopa, Wanda Woś, Stanisława Krezymon, Maria Karulis i Danuta Holówka.

W roku 1988 rozpoczął się nowy okres w historii szkoły polskiej. Do Vancouver, na zaproszenie o. Kazimierza Suleja, OMI, przyjeżdżają Siostry Służebniczki NMP. Szkółka sobotnia zakończyła działalność. Na jej miejsce utworzono Szkołę Polską im. Świętego Kazimierza pod patronatem parafii. Sale szkolne zostały odnowione, zakupiono aktualne podręczniki. Od roku 1988 do 2006 kierowniczką szkoły była s. Akawilina Gajda, SNMP. Dzięki jej pedagogicznym zdolnościom i ofiarnej pracy szkoła funkcjonowała sprawnie i efektywnie przez okres osiemnastu lat. W roku 2007 rozpoczęły pracę misjonarską w naszej parafii Siostry Misjonarki Chrystusa Króla, włączając się w prace polskiej szkoły.

Nauczyciele

W długą historię istnienia szkoły polskiej wpisane zosały imiona wielu nauczycieli. Chcemy z wdzięcznością im podziękować. Oto oni: Zofia Wawryniuk, Antonina i Franciszek Siudutowie, Ludmiła Wilińska, Józefa Golińska, Wanda Włodyka, Cecylia Zwańska, Janina Bołaszewska, Zofia Lemanowicz, Marian Wróblewski, Stanisława Małczyńska, Tadeusz Kasprzak, Józef Stawecki, Barbara Broda, Alicja Piekut, Danuta Zając, Danuta Janusz, Elżbieta Darmos, Genowefa Domisiewicz, Beata Grotkowska, Anna Hołoubwicz, Edyta Szpyra, Sabina Wolniewicz, Danuta Szmigielska, Bogumiła Steczko, Małgorzata Konopka, Wanda Lasota, Barbara Butowska, Anna Król, Aleksandra Kuśba, Agnieszka Fajto, Bogumiła Walczak, Alicja Wcisło, Edward Jurewicz, s. Humilitas Parduła, s. Akwilina Gajda, s. Małgorzata Leszczyńska i wielu innych.

Jubileusz 2008

Nauczanie jezyka polskiego przy parafii św. Kazimierza trwa 55 lat. Z okazji Jubileuszu Szkoły Św. Kazimierza w Vancouver Ambasador Rzeczpospolitej Polskiej w Ottawie Piotr Ogrodziński wystosował list, w którym czytamy m.in.: „Gratuluję wspaniałej rocznicy całemu Kierownictwu Szkoły, Gronu Pedagogicznemu, wszystkim jej pracownikom, a zwłaszcza rodzicom i uczniom, którzy wspólnie podejmują wysiłek kształcenia w Polskiej Szkole i wierzę, że będzie on zawsze źródłem stałej satysfakcji i przyjemności. Mam nadzieję, że trud ten będzie kontynuowany przez kolejne dziesięciolecia, tak aby polska tradycja nigdy nie zginęła. Na wielkie uznanie zasługuje fakt, że mimo tak wielkiej odległości między Polską a Vancouver wzniecanie płomienia polskości wśród najmłodszego pokolenia nie ustaje, lecz nabiera coraz większej siły. Życzę Szkole dalszej owocnej pracy i sukcesów, z których wszyscy możemy być dumni”.