Duszpasterze

o. dr Tomasz Krzesik OMI, proboszcz

Oblat Maryi Niepokalanej, ur. 15 września 1972 r. w Ząbkowicach Śląskich, w archidiecezji wrocławskiej. Po maturze wstąpił do nowicjatu w Zgromadzeniu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej na Świętym Krzyżu k/Kielc i po jego odbyciu złożył pierwsze śluby zakonne we wrześniu 1993 roku. Studia seminaryjne to lata 1993 – 1999, w Wyższym Misyjnym Seminarium Duchownym w Obrze.
23 listopada 1998 roku na Papieskim Wydziale teologicznym w Poznaniu, uzyskał stopień magistra teologii. Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1999 roku z rąk Abp Juliusza Paetza. Po święceniach został skierowany do parafii Św. Stanisława Kostki w Lublińcu, gdzie przez rok był wikariuszem i katechetą. Od roku 2000 pełnił posługę misjonarza-rekolekcjonisty, kolejno rezydując w domach zakonnych w Kodniu, Wrocławiu i w Poznaniu. W tym czasie wygłosił blisko 100 serii rekolekcji i misji parafialnych w Polsce i Kanadzie.

W 2001 roku został przyjęty na studia licencjacko-doktoranckie z zakresu homiletyki na Wydziale Teologicznym PAT w Krakowie, w Katedrze Komunikacji Religijnej. Jednocześnie odbywał studia z zakresu retoryki na Wydziale polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W grudniu 2004 roku złożył egzamin licencjacki i przedstawił pracę na temat: „Metoda misji ludowych Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Polsce”, uzyskując stopień licencjata kościelnego nauk teologicznych.
W latach 2006 -2008 współpracował w tworzeniu katolickiego programu: „W kręgu wiary” we wrocławskim ośrodku Telewizji Polskiej, udzielając krótkich komentarzy do niedzielnej Ewangelii. Jest autorem publikacji poświęconej sanktuarium maryjnemu w Kodniu pt: „Skazana na Wygnanie. Dzieje Kodnia i Sanktuarium”, a także „Rozważań Majowych z Matką Bożą Kodeńską”. Poza tym opublikował utwór sceniczny poświęcony historii kodeńskiego sanktuarium, zatytułowany „Powrót”, a także tomik poezji religijnej „Poszukiwanie. Myśli zapisane w drodze”.


W 2010 r. został skierowany do pracy w oblackiej Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kanadzie. Początkowo przebywał w Edmonton, kolejno w dwóch tamtejszych parafiach polonijnych przygotowując się językowo do posługi w Kanadzie. Od sierpnia 2011 roku pełnił posługę wikariusza w parafii Ducha Świętego w Winnipegu. We wrześniu 2014 roku udaje się w charakterze wikariusza do parafii Św. Eugeniusza w Brampton. We wrześniu 2016 roku zostaje skierowany do stolicy Kanady jako proboszcz tamtejszej parafii Św. Jacka Odrowąża. W roku 2017 na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie uzyskał stopień doktora nauk teologicznych przedstawiając rozprawę na temat „Problematyka czyśćca w polskim przepowiadaniu po Soborze Watykańskim II”. Od 1 września 2020 roku podejmuje obowiązki proboszcza parafii Świętego Kazimierza w Vancouver.

 

 

 

 

 

 

 

o. Jan Wądołowski OMI, Kapelan Domu Seniora Kopernik Lodge

urodzony 16 maja, 1949 roku w miejscowości Targonie-Krytuły w ziemi łomżyńskiej na Podlasiu. Moi rodzice Roman (1903-1988) i Janina (1917-1977) Wądołowscy zajmowali się własnym gospodarstwem. Szkołę Podstawową rozpocząłem w roku 1956. Lata mijały bardzo szybko. Tak jak każde dziecko uczyłem się, grałem w piłkę, wychodziłem na wyprawy „odkrywcze” po okolicy, itp. W młodych latach myślałem o różnych zawodach. Rodzice nigdy nie mówili mi kim mam zostać. Sąsiedzi czasami mówili, że Jasiek (tak mnie nazywano) chyba zostanie księdzem. Mama odpowiadała, że kapłaństwo, to wielka łaska od Boga.

Po Szkole Podstawowej zdecydowałem się pójść do Niższego Seminarium Duchownego Ojców Kapucynów w Nowym Mieście nad Pilicą. Przed moim wyjazdem do tamtejszego Seminarium szkoła nagle została zamknięta i musiałem szukać innej (1963). Przez znajomych dowiedziałem się o Zgromadzeniu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, którzy mieli swoje Niższe Seminarium Duchowne w Markowicach koło Inowrocławia (na Kujawach). Życie w Niższym Seminarium biegło według programu. Był regulamin: modlitwy, nauka, praca fizyczna, sport, przechadzki, itd. Po ukończeniu Niższego Seminarium poszedłem do Wyższego Seminarium Duchownego, które znajdowało się w Obrze koło Wolsztyna (w połowie drogi między Poznaniem a Zieloną Górą).

Pierwszy rok to był Nowicjat, czyli rok zastanowienia się, czy to jest ta droga, którą chcę iść przez życie. W nowicjacie było więcej zajęć duchowych, pracy fizycznej i przebywanie przez cały rok w jednym miejscu, bez wyjazdu na wakacje. Po upływie Nowicjatu w 1969 pierwsze śluby zakonne. A w seminarium lata upływały spokojnie na nauce i modlitwie.

Po skończeniu filozofii, chciałem bardziej ugruntować swoje powołanie. Przebywając w Gdańsku, po kilku miesiącach zostałem powołany do służby wojskowej. O Bogu i modlitwie zawsze starałem się pamiętać. Praca i wojsko dały mi przygotowanie do przyszłej pracy misyjnej na Madagaskarze. Do Wyższego Seminarium Duchownego wróciłem w roku 1975. Kontynuowałem studia. Rozpocząłem studia teologiczne. Śluby wieczyste złożyłem 8 września, 1977 roku. Pisanie pracy magisterskiej pt.: “Rola Środków Społecznego Przekazu w Nauce Soboru Watykańskiego II i Posoborowej” na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Po obronie pracy w roku 1979, ostateczne przygotowania do Święceń Kapłańskich.

Zgłosiłem się na Misje na Madagaskarze. Przełożeni wyrazili zgodę. Święcenia Kapłańskie otrzymałem z rąk Biskupa Tadeusza Ettera z Poznania 17 czerwca, 1979 w Obrze. Pierwszy rok kapłaństwa spędziłem na parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach. Tam z innymi Oblatami przygotowywałem się do wyjazdu na Misje.

W sierpniu 1980 wyjechaliśmy (5 Misjonarzy Oblatów) do Paryża na naukę języka francuskiego, a 3 grudnia, 1980 wylecieliśmy na Madagaskar. Przez 10 lat posługiwałem duszpastersko, modliłem się i pracowałem na wśród Malgaszy.

Ze względów zdrowotnych w 1990 roku przybyłem do Prowincji Wniebowzięcia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Kanadzie. Pierwszą moją parafią był św. Kazimierz w Toronto, ON, gdzie ucząc się języka angielskiego pomagałem duszpastersko. Następnie pracowałem w parafiach: Św. Ducha w Winnipegu, Manitoba; Świętych Piotra i Pawła w Welland, Ontario; Św. Jacka Odrowąża w Ottawie, ON; Św. Stanisława Kostki w Toronto, ON; Biuro Misyjne, Dom Prowincjalny w Toronto, ON; Matki Boskiej Królowej Polski w Wilnie, Św. Kazimierza w Round Lake Centre, Św. Jadwigi w Barry’s Bay, ON. Św. Kazimierz / „Dom Kopernika” w Vancouver, BC.